WDZIĘCZNOŚĆ...

Zakończenie roku to okazja, aby z wdzięcznością popatrzeć na minione dwanaście miesięcy, aby podziękować Panu Bogu za wszystkich dobrych ludzi, których mamy wokół siebie, za tę ogromną pomoc, którą od nich otrzymaliśmy, za wsparcie, cenne rady i inicjatywy, za każde dobre słowo i okazywaną solidarność.

Za to wszystko ja osobiście pragnę wyrazić wdzięczność Wam, Drodzy Parafianie, za wszelką dobroć i życzliwość, a przede wszystkim za każdą owocną, indywidualną rozmowę. Nie jeden raz ktoś z Was przyszedł czy zadzwonił, aby udzielić jakieś rady czy podpowiedzieć jakieś rozwiązanie. Jest to dla mnie bardzo cenne, a jednocześnie pokazuje, że naprawdę leżą Wam na sercu sprawy naszej świątyni i parafii. I nadal proszę o tego typu informacje, szczególnie jeżeli chodzi o firmy czy osoby godne polecenia, które mogłoby podjąć się prac związanych ze zniwelowaniem wilgoci w dolnym kościele czy naprawą schodów wejściowych do świątyni.

Dziękuję świeckim współpracownikom, którzy wkładają całe swoje serce w powierzone im zadania i prace, aby wszystko dobrze funkcjonowało w kościele i na plebanii. Czynicie to zawsze z uśmiechem i ciągłą gotowością do pomocy – serdeczne Bóg zapłać! Moje słowa wdzięczności kieruję do członków Rady Parafialnej i Akcji Katolickiej za owocną współpracę i trafne głosy przy podejmowaniu różnych decyzji. Piękną, ważną, a przede wszystkim gorliwą posługę podejmują w naszej parafii różne grupy i wspólnoty. Niech mi będzie wolno zacząć od Parafialnego Zespołu Caritas, który obejmuje pomocą stałą i świąteczną sporą grupę naszych najuboższych Parafian, czemu służą także przeróżne inicjatywy, mające na celu zbieranie potrzebnych do tego środków.

Dziękuję Stowarzyszeniu Rodzin Katolickich za troskę o dobro i katolickie wychowanie rodzin i za świadectwo chrześcijańskiego życia; grupom modlitewnym – Różom Różańcowym, Apostolstwu Trzeźwości, Odnowie w Duchu Świętym, Grupie św. Ojca Pio i wszystkim osobom, które codziennie rano w naszej świątyni odmawiają różaniec, za ten najcenniejszy dar, który otrzymuje od Was cała nasza parafia, czyli za dar modlitwy.

Wyrażam wdzięczność grupom muzycznym i liturgicznym, które swoją posługą upiększają nabożeństwa sprawowane w naszym kościele: Diakonii Muzycznej, Chórowi „Magnificat”, Dziewczęcej Służbie Maryjnej, Liturgicznej Służbie Ołtarza i Grupie Młodzieżowej. To jest takie piękne, że z radością poświęcacie swój czas i energię na chwałę Pana Boga i pożytek nas wszystkich.

Cieszymy się tymi wymienionymi wspólnotami, choć pięknie by było, gdyby ciągle wzrastały w liczbę więc serdecznie zapraszamy do wstępowania w ich szeregi. Niech taką małą, dodatkową zachętą będą również organizowane coraz częstsze wyjazdy w ciekawe miejsca, jak i atrakcyjne propozycje spędzenia wolnego czasu na feriach zimowych oraz oazy wakacyjnej, z których w ostatnim roku skorzystały dzieci i młodzież z naszych grup parafialnych.

Na końcu, ale z tym większą serdecznością pragnę podziękować moim najbliższym współpracownikom - księżom wikariuszom, którzy z wielką gorliwością posługują w konfesjonale, sprawują inne sakramenty, troszczą się o piękno liturgii, sprawują duchową opiekę nad grupami parafialnymi, przygotowują dzieci i młodzież do sakramentów świętych, nie mówiąc już o wielu innych działaniach i inicjatywach. Wiele osób pytało mnie nieraz, jak to jest w ogóle możliwe, żeby połączyć obowiązki proboszcza w tak dużej parafii, jak nasza, z tymi innymi zajęciami w Wyższym Seminarium Duchownym. I zawsze odpowiadam, że nie byłoby to możliwe bez tak wspaniałych współpracowników. Drodzy Księża: Bartoszu, Mirosławie, Dominiku i Grzegorzu - dziękuję Wam za wszelką okazywaną mi pomoc, która jest dla mnie ważna, jak również za życzliwą, braterską atmosferę na plebanii, która jest po prostu siłą napędową do dalszej służby Bogu i ludziom.

Wszystkim Wam jeszcze raz z całego serca dziękuję za to, że jesteście ludźmi dzielącymi się dobrem z innymi. Dziękuję, że jesteście! A tam, gdzie z mojej strony pojawiły się jakieś błędy, niedociągnięcie czy uchybienia - szczerze przepraszam!

PARAFIA W LICZBACH...

W niedzielę 19 października 2025 r. w Mszach Świętych w naszej parafii uczestniczyło dokładnie 2726 osób, to jest o prawie 160 osób więcej niż w roku 2024. Bogu niech będą dzięki za taki wzrost, choć jeżeli weźmiemy pod uwagę liczbę mieszkańców na terenie naszej parafii, to jest to jedynie około 1/3 tej liczby. Stąd tak ważne jest nadal, Drodzy Siostry i Bracia, którzy przychodzicie do kościoła, Wasze świadectwo życia chrześcijańskiego, a może i – tam gdzie jest to możliwe – delikatne słowo zachęty skierowane do sąsiadów, znajomych, ale i też członków rodziny. Trzeba nam w ten sposób pokazywać, że Bóg, wiara i modlitwa to najmocniejszy fundament naszego życia, bo tak naprawdę jest. Świadczy o tym także to, że w 2025 roku w naszej świątyni rozdano około 140 tys. Komunii Świętej, czyli aż o 17 tys. więcej niż w roku 2024. Bogu niech będą dzięki!

Z posługi sakramentalnej w domach korzysta około 40 chorych. Są oni wdzięczni za to, że dzięki posłudze naszych nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej mogą korzystać z daru Eucharystii w każdą niedzielę. A wyrazem tej wdzięczności jest ich modlitwa i cierpienia ofiarowane w intencji całej naszej parafii.

Do I Komunii Świętej przystąpiło 67 dzieci, a do Bierzmowania 85 osób. Sakrament małżeństwa w naszej świątyni przyjęło jedynie 11 par, ale to i tak jest o 1 parę więcej niż w 2024 roku. Utrzymujemy tendencję wzrostową i mamy nadzieję, że w nowym 2026 roku jeszcze więcej par zdecyduje się na zawarcie sakramentalnego związku małżeńskiego. Sakrament Chrztu Świętego przyjęło 40 dzieci (15 dziewczynek, 25 chłopców) i również pod tym względem zanotowaliśmy niewielki wzrost, a mianowicie było to o 9 dzieci więcej niż w roku 2024.

ODESZLI DO WIECZNOŚCI...

W 2025 roku do wieczności odeszły 64 osoby: 28 kobiet i 36 mężczyzn. W porównaniu z rokiem 2024 jest to aż o 22 osoby więcej. Byli to: Agata Lazarowicz - lat 53, Anna Mojek - lat 76, Władysława Polak - lat 92, Kazimierz Kordzikowski - lat 88, Krystyna Turek - lat 70, Adam Jamróg - lat 59, Dawid Gumułka - lat 43, Joanna Zychal - lat 52, ks. profesor Józef Stala - lat 58, Józef Stachura - lat 74, Janusz Frodyma - lat 65, Iwona Augustyn - lat 48 Ziemowit Janczak - lat 75, Adam Siwiec - lat 73, Maria Ziółkowska - lat 74, Czesław Grzankowski - lat 94, Franciszek Kaziród - lat 87, Genowefa Dynarowicz - lat 81 , Melania Głowacz - lat 70 , Celina Ciochoń-Skalak - lat 72, Anna Megger - lat 92, Karol Pawłowicz - lat 20, Bogdan Mężyk - lat 55, Irena Łabędź - lat 95, Antoni Patyk - lat 69, Wiesława Król - lat 76, Helena Gajczewska - lat 67, Czesława Kaziród - lat 85, Adam Kuczek - lat 75, Roman Patyk - lat 70, Edward Cuber - lat 74, Ryszard Samel - lat 75, Danuta Zagól - lat 75, Zofia Adamska - lat 75, Tadeusz Bigda - lat 66, Anna Serek - lat 88, Mieczysław Jajkowski - lat 88, Dorota Janusz - lat 76, Irena Mróz - lat 73, Helena Oleksy - lat 80, Zbigniew Bielecki - lat 69, Urszula Diduch - lat 73, Leszek Lech - lat 79, Leszek Kapczyński - lat 79, Michalina Miszkiewicz - lat 87, Eugeniusz Dochniak - lat 76, Krystyna Nowakowska - lat 77, Mieczysław Kubisz - lat 71, Grażyna Kwiek - lat 67, Józef Libera - lat 87, Waldemar Kwarciak - lat 64, Janusz Taskajew - lat 77, Grzegorz Fornal - lat 50, Józef Jarosz - lat 79, Zbigniew Lekston - lat 62, Irena Łącka - lat 90, Jan Szczurek - lat 74, Wiesław Kozioł - lat 69, Józef Słowek - lat 87, Edward Sztorc - lat 89, Maria Biedroń - lat 70, Krzysztof Jachym - lat 68, Kazimierz Stelmach - lat 68, Krystyna Taskajew - lat 79.

Dobry Jezu a nasz Panie, daj im wieczne spoczywanie!

WYKONANE PRACE, OFIARNOŚĆ I PLANY...

Bogu i ludziom dziękujemy za wszelkie prace, które mamy za sobą, w szczególności te związane z budową organów w naszym kościele. Wydaliśmy do tej pory na tel cel ok. 650 tys. zł. W tym roku było to ok. 350 tys., na co składały się: 3 ostatnie raty za części z Niemiec – 150 tys., 6 rat po 25 tys. każda, czyli 150 tys. dla firmy organmistrzowskiej oraz kolejna rata za szafę organową w wysokości 50 tys. zł. Aktualnie na koncie, na którym gromadzone są fundusze na organy mamy jeszcze ok. 75 tys. zł. Równocześnie nie mamy żadnych długów czy niezapłaconych faktur i – co najważniejsze – nie potrzebujemy żadnych kredytów aby finansować dalsze prace. Suma środków zebranych w ciągu całego roku na cel budowy organów, na którą składają się comiesięczne składki, ofiary indywidualne do kopert i wpłaty na konto, to 263 tys. zł, natomiast dodatkowe środki z przeznaczeniem na potrzeby kościoła to 60 tys. zł. Serdecznie dziękuję za każdą ofiarę i za każdy dar serca!

Cieszymy się już wykonanymi pracami, choć prawdopodobnie czas realizacji budowy organów przedłuży się o kilka miesięcy. Mamy jednak nadzieję, że już w 2026 roku będziemy cieszyli się ich brzmieniem. Podobnie ma się rzecz ze stacjami Drogi Krzyżowej – pan Kazimierz obiecał, że do końca 2026 roku wykona wszystkie stacje. W tym miejscu raz jeszcze pragnę serdecznie podziękować za Waszą wspaniałą ofiarność, jeżeli chodzi o składki na organy, ale również wszystkim fundatorom stacji Drogi Krzyżowej, którzy – jak już kiedyś wspominałem – znaleźli się w ciągu paru tygodni od pierwszego ogłoszenia tej propozycji. Co więcej, byli jeszcze kolejni chętni, którzy z rozczarowaniem przyjęli informację, że wszystkie stacje są już zarezerwowane. Dlatego też w dalszej kolejności chcemy wykonać figury do szopki na Boże Narodzenie oraz figurę Pana Jezusa do ciemnicy. Także na ten ostatni cel mamy już częściowo zgromadzone fundusze – m.in. sporą ofiarę złożyły Róże Różańcowe, za co serdecznie im dziękuję!

Z pozostałych większych wydatków mijającego roku warto wymienić jeszcze następujące: dokończenie remontu dwóch łazienek w pokojach gościnnych na plebanii – 30 tys. zł; zakup kompensatora mocy biernej do kościoła, który ma zniwelować naliczanie niepotrzebnych kosztów na fakturach za prąd – 14 tys. zł; rozbudowa instalacji nadmuchu, która, jak mamy nadzieję, pozwoli na utrzymywanie niższych temperatur w lecie w naszej świątyni – 11 tys. zł; nowe nagłośnienie dla grup muzycznych – 5 tys. zł; pierwsza część remontu okien na plebanii – 15 tys. zł.

W ostatnim czasie zostały również podjęte ważne rozmowy dotyczące prac w celu poprawy nagłośnienia oraz remontu łazienek w kościele a także – o co szczególnie w różnych rozmowach prosicie – w związku z budową zamykanego konfesjonału. Zaraz po Nowym Roku ma się pojawić pan stolarz, który zajmuje się takimi pracami i dokonać pierwszych pomiarów.

Drodzy Siostry i Bracia! To wszystko, co przekazałem w rocznym podsumowaniu, to są ważne sprawy, ale jednak na pewno najważniejsze jest to, abyśmy nadal byli dla siebie prawdziwymi, dobrymi ludźmi. Życzmy więc sobie nawzajem na nowy 2026 rok właśnie tego jednego, abyśmy byli prawdziwymi ludźmi; niech w naszych wzajemnych relacjach z bliskimi, sąsiadami, znajomymi dominuje dobroć, życzliwość i wzajemna pomoc. Niech wzorem takiego postępowania będzie dla nas Matka Syna Bożego i nasza najlepsza Matka.

Ksiądz Proboszcz Adam Sroka